Revisie

onderdelen-horloge-medium

Toen mijn vader vijftig werd, kreeg hij van zijn ouders een gouden horloge. Zijn oude horloge deed hij af.

Dat oude horloge had hij gedragen zolang ik me herinneren kon. Aan tafel heb ik als kind eindeloos naar zijn pols gekeken, vanwege dat horloge. Het was niet bijzonder mooi, maar wel opvallend, doordat het ovaal was.

Er was nog iets dat me fascineerde. Het horloge hoefde namelijk nooit opgedraaid te worden. Dat gebeurde vanzelf door de natuurlijke beweging van de pols, een klein wonder.

Ik weet niet meer precies wanneer ik het horloge kreeg, of dat al voor, of pas na zijn dood was. Ik herinner me ook niet of ik het direct ging dragen of dat daar tijd overheen ging. Het was iets intiems, het was immers mijn vaders horloge, ik moest een drempeltje over.

Maar al snel was ik eraan verknocht. Het stond nooit stil, liep altijd min of meer goed, en ik keek er graag naar. Het viel weleens tijdens het omdoen, ik legde het soms omgekeerd weg op het glas, maar het bleef lopen en er ging geen dag voorbij dat ik het niet droeg.

Tot een jaar geleden. De datum was eerder al stil blijven staan en ineens verstarden ook de wijzers. Opdraaien en schudden hielpen niet. Ik informeerde bij een juwelier in Buitenveldert wat de reparatie zou kosten. Het was zo’n fors bedrag dat ik het erbij liet.

Tot ik bijna vijftig werd en een cadeautje mocht bedenken dat ik van iedereen zou krijgen. Ja, het oude horloge van m’n vader in goede staat brengen. Het leek wel een beetje sentimenteel om zoveel geld uit te geven aan een uurwerk dat nooit heel chique of exclusief is geweest en alleen emotionele waarde heeft, maar ja.

We gingen naar een horlogemaker in Amsterdam, maar die kwam er niet uit. Er ontbraken onderdelen en er waren onderdelen stuk. Voor een second opinion gingen we naar een goed aangeschreven horlogemaker in Culemborg. Zojuist kreeg ik bericht dat het horloge aan het proefdraaien is. Het is volledig uit elkaar geweest, alle onderdelen zijn gecontroleerd en waar nodig vervangen. Bovenstaande foto zat bij de e-mail.

En vanochtend herinnerde ik me ineens het oorspronkelijke horlogebandje weer: een soort geweven kunstvezel, heel dun en heel stevig, onverwoestbaar. En ja, ik kan het me niet werkelijk herinneren, maar ik moet als peuter bij mijn vader op de arm of op schoot eindeloos aan dat horloge gezeten hebben, gefrummeld aan het knopje, het tegen m’n oor hebben gedrukt om te luisteren. Dus ja, sentimenteel? Ik geloof dat dat wel meevalt, maar wat fijn dat het bijna klaar is en ik het weer zal kunnen dragen.

4 gedachten over “Revisie”

  1. Mooi geschreven Joost, ik hoop dat je na de reparatie hier weer de nodige jaren plezier aan zult beleven. Bedenk wel dat mechanische uurwerken in olie draaien en dit goedje geleidelijk dikker wordt en uiteindelijk niet meer smeert en zelfs remmend werkt. Dit noemen wij horlogemaker dat hij smerig is! Schoonmaken is de devies en smeren voor weer jaren plezier.

    Like

  2. Mooie afronding van de eerste 50 jaar. Je moet me toch eens uitleggen wat er ovaal aan is. Op de foto lijkt alles mooi rond te zijn. Is het de dwarsdoorsnede van het glas?

    Like

    1. Dank voor je reactie Erik. Je hebt gelijk, het uurwerk zelf is rond, maar de horlogekast (heet dat zo?) is enigszins ovaalvormig.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s